'Autismeleven' vs. 'coronaleven'

  • Blog

Hoe het is om autisme te hebben? Het is een vraag die lastig is te beantwoorden. Maar…. afgelopen dagen dacht ik veel na over het coronavirus (origineel hè) en merkte ik dat het 'coronaleven' wel wat overeenkomsten vertoont met het 'autismeleven'. Dus die overeenkomsten heb ik opgeschreven. Op mijn balkonnetje, in het zonnetje. Heerlijk.  

Sociale isolatie

Veel Nederlanders ervaren nu als het 'goed' is een vorm van sociale isolatie. Mensen met autisme voelen zich vaak in meer of mindere mate sociaal geïsoleerd. En, spoiler: dat is niet omdat we zo graag de hele dag in ons uppie met treintjes spelen. Sociaal contact is voor ons wat moeilijker en het kost meer energie (om allerlei verschillende redenen). En dat is geen positieve voorspeller voor sociale isolatie en eenzaamheid. Laten we dus niet alleen nu het 'eenzaamheidsvirus' bestrijden maar gewoon altijd. Want eenzaamheid is ruk.

Overprikkeling

Een zucht als de zoveelste collega al videobellend over het coronavirus begint? Naar een andere zender zappen als het zoveelste item over het coronavirus gaat? Even een paar uur niet een liveblog volgen? Oftewel; wordt de hoeveelheid aan prikkels over het coronavirus je soms even te veel? Let's call it overprikkeling. En overprikkeling, dat is iets waar heel veel mensen met autisme last van hebben. Geluiden, geuren, kleuren maar vooral ook gedachten, informatie en emoties komen bij mensen met autisme vaak meer en intenser binnen. En dat is soms te veel. Net zoals alle input over het coronavirus soms iets te veel is.

Automatismen

De 1,5 meter afstand die je moet bewaren tussen jou en die knappe supermarktmedewerker (en alle anderen!), de knuffel die je niet aan een vriendin kan geven, of je wel genoeg toiletpapier in huis hebt, extra je handen wassen. Het leven is nu anders dan je gewend bent. Je denkt nu over dingen na, waar je anders niet tot nauwelijks over nadenkt. Nadenken over omgangsvormen, is voor mensen met autisme meer regel dan uitzondering. Moet ik iemand een hand geven? Moet ik iemand gedag zeggen? Wat moet ik dan zeggen? Moet ik iemand een kop thee aanbieden? Wanneer? Hoe vaak? En ga zo maar door. Dingen die voor mensen zonder autisme meestal automatisch gaan, zijn dingen waar mensen met autisme veel over na kunnen denken. Net zoals jij nu over je toiletpapier nadenkt. 

Stress

En dan nog de stress. Autisme gaat, zo durf ik eigenlijk wel te stellen, gepaard met een hoger stressniveau. Wij, mensen met autisme, staan wat vaker in de 'survivalmodus'. Gezien het hamstergedrag, lijkt het coronavirus ook voor een hoger stressniveau te zorgen bij mensen en de survivalmodus te triggeren. Welkom, in het leven van een autist. 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

© 2020 Autistmijwat

Een blog over leven met autisme. 

Mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.