Mijn diagnosetraject #2

  • Blog

In ‘Mijn diagnosetraject #1’ vertelde ik hoe ik in aanraking kwam met autisme en hoe boeken lezen over autisme mij herkenning en erkenning bracht. In deze blog vertel ik waarom ik mij liet testen op autisme en hoe dat ging.  

 

Niet gepest worden. Dat was mijn doel toen ik, na een ellendig lange periode van pesterijen, ging studeren aan de Universiteit Twente. Sociaal moest en zou ik meekomen. Naast een nieuwe studie ging ik ook voor het eerst op mijzelf wonen. Op mijn bordje schepte ik daarnaast een sportvereniging, twee commissies van de studievereniging, een baantje en zoveel mogelijk sociale activiteiten.  

Veel te veel

Ik vermoed dat veel mensen met autisme wel begrijpen dat dit veel te veel was. Het was veel te veel. Doordeweeks hield ik het nog wel enigszins vol. In de weekenden stortte ik volledig in. Alle dingen die ik deed, vond ik wel ontzettend leuk. Ik bleef daarom doorgaan. Gepest werd ik niet. Eindelijk niet. Dat was heel fijn.  

Na een tijdje, was het helemaal op. Mijn lichaam en geest konden niet meer. Ik stapte naar de studentenpsycholoog. Een fantastische vrouw aan wie ik veel heb gehad. Na een aantal afspraken, vertelde ik haar mijn vermoeden autisme te hebben. Ze begreep het, kon zich erin vinden. Ik wilde graag getest worden omdat het mogelijk het nodige kon verklaren, ik dan misschien passende hulp kon krijgen en ik ermee om kon leren gaan. De studentenpsycholoog stuurde mij door naar Mediant om mij te laten testen op autisme. 

Overduidelijk autistisch

Bij Mediant had ik twee gesprekken met een psychiater. ‘Je hebt autisme’, zei de psychiater al in het eerste gesprek. Overduidelijk, zo vond hij. Net als ik. Hij gaf mij boekentips mee zodat ik mij verder kon verdiepen in autisme. Aangezien ik snel ging verhuizen, werd ik daarnaast doorverwezen naar Dokter Bosman 

De psycholoog van Dokter Bosman besloot uitgebreider diagnostisch onderzoek te doen. Voor de zorgvuldigheid, niet omdat er twijfel bestond. Er volgde vragenlijsten, veel vragenlijsten, gesprekken met mij en gesprekken met mijn vader. Aangezien de overgang van de DSM-IV naar de DSM-V eraan zat te komen, werd ik op alle criteria onderzocht. Na een tijdje volgde de conclusie: het syndroom van Asperger volgens de DSM-IV en een autismespectrumstoornis (ASS) volgens de DSM-V 

 

Over drie weken vertel ik in ‘mijn diagnosetraject #3’ wat de diagnose met mij deed.  

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

© 2020 Autistmijwat

Een blog over leven met autisme. 

Mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.