Verhuisbericht - autisme en verhuizen

  • Blog

Afgelopen weken ben ik druk geweest met verhuizen. Best gek, in coronatijd. Niet honderd kleurstalen om uit te kiezen maar een paar 'voorgeprogrammeerde' kleuren. Dat scheelt wel wat keuzestress. Meubels had ik gelukkig al. Die online uitzoeken, lijkt mij namelijk knap lastig. Maar ik ben dus verhuisd. Best spannend. Of je nu autisme hebt of niet.  

Toch kan verhuizen als je autistisch bent, net wat lastiger zijn. Grote veranderingen, zogenaamde 'life events', zijn namelijk geregeld extra moeilijk voor mensen met autisme. Het brengt onduidelijkheid en spanning met zich mee. Overbelasting ligt ook op de loer.  

Wiebelig 

Ik merkte dat ik door de grote verandering die op komst was, 'wiebeliger', onrustiger werd. Om met die wiebeligheid om te gaan, heb ik veel op papier gezet. Van lijstjes met adressen die ik moest wijzigen en spullen die ik wilde (ver)kopen tot een uitgebreide tijdsplanning. Daarnaast heb ik geprobeerd zoveel mogelijk mijn vaste structuur te handhaven. Aan de ene kant was dit fijn omdat het houvast bood. Aan de andere kant was de vaste structuur samen met het verhuizen, soms toch net iets te veel. Om dat op te lossen, heb ik het verhuizen een paar dagen gepauzeerd. Ten slotte hebben een aantal mensen mij geholpen met verhuizen. Dat was ontzettend fijn. A Je To, zoals Buurman & Buurman zouden zeggen.   

Veranderingen 

Waar ik eerst wilde verhuizen naar een andere woonplaats, ben ik uiteindelijk toch verhuisd binnen mijn woonplaats. En dat scheelt veel. De nodige dingen blijven hierdoor hetzelfde, bijvoorbeeld mijn sportvereniging en huisarts. Best wel fijn. De verandering is al groot genoeg. 

Met mijn verhuizing, is namelijk ook de begeleiding veranderd. Ik woonde beschermd, had 24/7 toegang tot zorg. Nu woon ik niet meer beschermd. Ik heb het ook niet meer nodig maar de overgang was wel wennen. Toen ik vlak na mijn verhuizing in paniek raakte en besefte dat ik geen vertrouwde hulpverlener kon bellen, nam de paniek toe.  

Vertraagde verwerking  

De eerste twee weken na mijn verhuizing had ik veel last van onrust en paniek. Ik denk dat het ook te maken heeft gehad met de vertraagde verwerking die bij autisme vaak voorkomt. Een paar weken in de actiemodus en als je dan klaar bent met verhuizen, komt alle (onbewust) opgehoopte spanning eruit. Pretttig? Nee. Noodzakelijk? Ja.  

Al met al is de verhuizing goed gegaan en ben ik blij dat ik ben verhuisd!

Tips voor verhuizen met autisme 

  • Probeer zoveel mogelijk je vaste structuur te handhaven. Ga je bijvoorbeeld elke dinsdag sporten of bij iemand eten, blijf dat dan doen. Verhuizen is al een grote verandering dus probeer andere veranderingen te beperken.  
  • Als het te veel is, is het helemaal oké om dingen even niet te doen. Dan hoef je dus echt niet per se die vaste structuur vast te houden.  
  • Zet dingen op papier om het overzicht zoveel mogelijk te bewaren.  
  • Neem tussendoor rust. Beter een paar dagen later verhuizen met wat meer energie dan heel snel maar uitgeblust.  
  • Vraag om hulp als dat nodig is. Je hoeft niet alles alleen te doen. A Je To. 
  • Het kan helpen om, als je de mogelijkheid hebt, van tevoren aan nieuwe dingen te wennen, bijvoorbeeld de omgeving.  
  • Geef jezelf de tijd om na de verhuizing bij te komen en te wennen. 

Ben jij wel eens verhuisd? Zo ja; wat hielp jou toen?

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

© 2020 Autistmijwat

Een blog over leven met autisme. 

Mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.