9 dingen die mij hielpen tijdens opnames

  • Blog

Twee jaar geleden werd ik voor het eerst opgenomen. Mensen waren huiverig of een opname, gezien mijn autisme, wel helpend zou zijn. Misschien te veel prikkels. Misschien te veel onbekende mensen. Het bleek niet het geval. De opnames die ik achter de rug heb, hebben mij erg geholpen. In dit artikel vertel ik waarom opnames, met fantastische hulpverleners, mij zo hielpen. 

1. Veiligheid 

Om met het allerbelangrijkste te beginnen: ik was een gevaar voor mijzelf dus ik moest in veiligheid worden gebracht. Dat ik in het begin niet naar buiten kon en later alleen onder begeleiding, was voor mij erg belangrijk. Ik was relatief veilig en dat gaf rust.  

2. Weinig sociale verwachtingen

Jij en ieder ander, is opgenomen om een bepaalde reden. En niet omdat je stinkvoeten hebt of omdat het zo goed met je gaat. Nee, in tegendeel. Tijdens mijn opnames had ik het gevoel dat mensen elkaar accepteerden. Afwijkend gedrag was bijna de norm, niet de uitzondering. Hierdoor was ik, bewust en onbewust, minder bezig met compenseren en camoufleren wat bakken met energie scheelde.  

3. Structuur

Een vast tijdstip voor ontbijt, lunch en avondeten. Sport op vaste tijdstippen en een creatieve ruimte die op vaste tijden open was. Het zorgde allemaal voor structuur en dat vond ik ook fijn. Ik hoefde zelf minder na te denken over structuur en als het mentaal helemaal op is, is dat erg prettig.  

4. Mensen om mij heen

Het is meestal erg druk in mijn hoofd en het helpt mij als ik mijn gedachtenspinsels met anderen kan delen. Vooral als er veel negatieve gedachten en gevoelens zijn, is dit voor mij essentieel. Ik heb verpleegkundigen gebombardeerd met zingevingsvraagstukken, van 's ochtends vroeg tot midden in de nacht. Geklaagd, gehuild, geschreeuwd en heel veel gepraat. Zo werden mijn gedachten langzaam wat minder zwart.  

5. Fantastische mensen om mij heen

Die verdienen een aparte blog.  

6. Stabiele basis

In mijn laatste opname kwamen we tot de conclusie dat een stabiele basis grotendeels ontbrak. We zijn op zoek gegaan naar elementen voor een stabiele basis, bijvoorbeeld zinvolle daginvulling en een andere woning. Dat heeft erg geholpen en daar ben ik tot op de dag van vandaag, erg dankbaar voor. 

7. Medicatie

Tijdens een opname is tot op de bodem uitgezocht welke medicatie mij het beste zou kunnen helpen en ben ik hierop ingesteld. Ik reageer heel heftig op medicatie – volgens mij hebben meer mensen met autisme dat - dus voor mijn veiligheid was het heel fijn om in een gecontroleerde omgeving met medicatie aan de slag te gaan.  

8. Minder klusjes

Je hoeft je brievenbus niet te openen. Je hoeft niet te koken. Je kamer wordt schoongemaakt. Weinig spullen om op te ruimen. Je hoeft de voordeur niet op slot te draaien. Het begint bijna op een hotel te lijken. Er waren in ieder geval minder klusjes voor mij en dat gaf rust. Ten eerste omdat ik hierdoor beter stil kon zitten – minder klusjes die 'roepen' - en ten tweede omdat ik mijn executieve functies minder aan hoefde te spreken.  

9. Duidelijkheid

Een opnameafdeling kent de nodige regels en kaders en dat geeft duidelijkheid. En laat duidelijkheid nou net iets zijn waar ik heel goed op ga.  

Voor zover een aantal dingen die mij hielpen tijdens opnames. Ben jij wel eens opgenomen geweest? Heeft een opname jou geholpen?  

 

Heb je hulp nodig of heeft iemand die je kent hulp nodig? Neem contact op met een hulpverlener, of 113 en praat erover. Bel in een acute noodsituatie altijd 112.  

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

© 2020 Autistmijwat

Een blog over leven met autisme. 

Mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.